tag:blogger.com,1999:blog-39643812011-04-22T00:30:39.906+04:30shomaresh_e_ma'koosشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.comBlogger3321100tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-75168673485373090332009-03-04T03:07:00.002+03:302009-03-04T03:21:11.078+03:30دلم تنگ شده بود. عجيب نيست؟شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-39698040094858541222009-03-04T03:07:00.000+03:302009-03-04T03:08:30.879+03:30دلم تنگ شده بود. عجيب نيست؟شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-56591955547338008512007-01-26T23:48:00.000+03:302007-01-26T23:49:29.922+03:30رنگ پریده بود. با موهای بور و چشمهای قهوه ای. شبیه یه دختر کوچولو که از یه خواب بد حسابی ترسیده و عرق کرده. روی تخت دراز کشیده بود و توی اون وضعیت عینکش به چشماش بود. پرسیدم چند سالته؟ 17 سال! یعنی 7 سال از من کوچیکتر! نشستم کنارش و دستمو روی شکمش گذاشتم تا contraction هاشو چک کنم. دختره یا پسر؟ - دختر. – اسمش چیه؟! – بین 3 تا اسم موندیم: آنیتا، ملیکا و ملینا!فشار خونش رفته بود بالا، سرم سنتو شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-84600025956558619932007-01-26T23:42:00.000+03:302007-01-26T23:46:30.175+03:30It's Amazingاین که دلم خواست دوباره توی این صفحه بنویسم یعنی حالم خیلی خوبه. خوب بودنمو دقیق نمی دونم مدیون چی هستم. یعنی یک دلیل خاص نداره.کتاب "دوستی با خدا" بالای یک قفسه خاکی وقتی روی چهارتا صندلی که روی هم گذاشته بودم تا لامپو عوض کنم در کمال عدم تعادل وایساده بودم اتفاقی پیدا شد.رفاقت با آرمان دیر شروع شد. کند پیش رفت. بالا و پایینم برد. و یک شب خیلی اتفاقی توی حرفای روزمره یک آدم بی ربط شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1149262184337277752006-06-02T18:57:00.000+03:302006-06-02T18:59:44.356+03:30پامو که توی خونه گذاشتم تازه درست و حسابی فهمیدم که دور بودن دو هفته ایم از خونه چقدر برام سخت بوده و روحیه امو بد کرده. بعد حس کردم که بزرگ شدم. همون شکلی که دکتر میردامادی اون شب می گفت: "از یه سنی که می گذره آدم دیگه دلش نمی خواد از خونه و خانواده اش دور باشه." دلم می خواد بشینم پیش مامان و بابا و تماشاشون کنم. بی حرف. دلم می خواد بدونم که هستن و داشته باشمشون...به سخت گیریم فکر می کنم. به شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1147546005057590682006-05-13T22:14:00.000+03:302006-05-13T22:21:39.090+03:30لادنم،سوالی که کردی باعث شد همه آرشیو این بلاگو زیر و رو کنم. سرگیجه گرفتم!بعد نگران شدم. از خودم پرسیدم بعد از خوندن هر کدوم از این نوشته ها در مورد من چه فکری خواهی کرد؟ اولش یه کم ترسیدم. بعد خنده ام گرفت به این ترس و نگرانی. مگه میشه نگران فکر و برداشت تو بود؟ تویی که عزیزترین و نزدیکترین دوست تمام این سالها بودی. تو ومن با هم آواز خوندیم. قصه نوشتیم. برای هم نامه نوشتیم. هنوزم عزیزترین و شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1147543214069578632006-05-13T21:27:00.000+03:302006-05-13T21:30:14.080+03:30اینطوریا بود که اون سن رویایی و موعود 23 سالگی به پایان رسیدو در این روز فرخنده اینجانب 24 ساله شدمو صد البته همونطور که وعده داده بودم بسیار عاقل و باغل!پ.ن: الان کلی خوشحال و خودشیفته و از خود بیست و سه سالگیم راضی هستم!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1146427150640382712006-04-30T23:27:00.000+03:302006-04-30T23:29:10.650+03:30بابا یه مقدار با تاسف به من که کنارش با نیش باز، تا جایی که کمربند ایمنی اجازه میده، دارم با سعی و تلاش مفرط خودمو تکون میدم نگاه می کنه و می گه: این آهنگا رو دوست داری بابا جان؟! کله مو با خوشحالی براش تکون میدم و میگم: هی آقا یواش یواش! با ما اینجوری نباش!***در یک حالت غیر مفید شدیدی به سر می برم! از اون حالتایی که آدم نمی دونه دقیقا باید چیکار کنه تا مفید باشه. یعنی می دونم ها! ولی حتی یک قطرهشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1146080927749021362006-04-26T23:17:00.000+03:302006-04-26T23:18:47.760+03:30Broken hearts can't call the copsYeah - it's a perfect crime*ناراحتت کردم. به همین سادگی. آن هم درست همین امروز. همین امروز که بخشی از خاطرات مکتوب سه سال گذشته را مرور کرده بودم. تو باید درست همین امشب زنگ می زدی. چند ساعت بود که گیج بودم. جابجای گذشته خوانده بودم که دوستت داشته ام. که کمکم کرده ای. که خورشیدم بوده ای. که روزهایی بوده که همه روشناییشان را مدیون حضور تو می دانسته ام. باورم نمی شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1145819348788295872006-04-23T22:37:00.000+03:302006-04-23T22:39:08.803+03:30I gotta find the only song I'm meant to singAnd then I'll fly, though I don't have wings*چقدر دلم می خواد که از اشتباهاتم کم بشه. هر روز کمتر از روز قبل. چقدر دلم می خواد بتونم از این جلد محدود خارج بشم و خودمو از بیرون تماشا کنم. اون وقت خیلی دلم می خواد بدونم چقدر از خودم خوشم خواهد اومد و چه مقدار از عملها و عکس العملهای خودمو قبول خواهم داشت! هنوزم مثل 7- 8 سال پیش فکر می کنم بزرگترین محدودیتشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1142808250821125292006-03-20T02:14:00.000+03:302006-03-20T02:14:10.826+03:30  شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1142808132446406522006-03-20T02:08:00.000+03:302006-03-20T02:12:12.446+03:30دعای سال نو رو شدیدا دوست دارم.یکی از قشنگ ترین و رساترین دعاهاست به نظرم. امیدوارم خدا در مورد همه مون استجابتش کنه.سال نو مبارک :)شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1142807821110586282006-03-20T02:07:00.000+03:302006-03-20T02:07:01.116+03:30  شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1142807892339632172006-03-20T02:06:00.000+03:302006-03-20T02:08:12.340+03:30و بیاریم سبدببریم این همه سرخ، این همه سبز...شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1140812984783852052006-02-24T23:58:00.000+03:302006-02-25T00:34:48.113+03:30مغزم دیگه یه کلمه بیشتر جا نداره. پٌکید اینقده اطلاعات متفاوت از سر تا پای آدم چپوندم توش! در ضمن همین جا اعلام می دارم که یکی از منفورترین رشته های تخصصی اطفاله! حالمو بهم می زنه! مرده شور هر چی هموفیلوس و روزئولا و تب و فنیل کتونوری و هماچوری و سربلیت حاد و تورچ و زردی و ترومبوسیتوپنی و... ببره! نه! دلم خنک نشد! :((***خیلی حیف شد که توی این 9 ماه زیاد ننوشتم. الان که بر می گردم و نوشته های شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1139927307974794642006-02-14T17:58:00.000+03:302006-02-14T17:58:27.973+03:30دوستان عزیز بی نظیر مهربون ساکن شهر کوهستانیدلم براتون تنگه خیلی. دوستتون دارم خیلی تر.شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1139927184300573382006-02-14T17:55:00.000+03:302006-02-14T17:56:24.300+03:30الهامی عزیز شکی نیست که همه چی درست می شه. یعنی حتی الانشم درسته. گاهی ما نمی دونیم...مراقب خودت باش دخترچی. خوب باشی. دو تایی دعا می کنیم. و همه چی بهتر می شه چون ما از ته دل اینطور می خوایم.می بوسمت.شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1139927054419961852006-02-14T17:46:00.000+03:302006-02-14T17:54:14.433+03:30But this heartache isn't going anywhereI have a tale to tellSometimes it gets so hard to hide it wellI was not ready for the fallToo blind to see the writing on the wallYou were my lesson I had to learnI was your fortress you had to burnPain is a warning that something's wrongI pray to God that it won't be longاز امروز صبح که برای الهام اون ماجرای قدیمی رو تعریف کردم بی قرارم. نه راستش اینه که ازشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1137793828060876102006-01-21T01:08:00.000+03:302006-01-21T01:20:28.076+03:30به سوگل، مهدی، حمیده، مریم، سینا و بابککه دوستشان دارم؛ که روزهایم را متبرک می کنندطبیعی ست که می خواهم اندکی مثل دیگرانتنها همین هوای بوسه و داناییِ دریا را دوست بدارمطبیعی ست که وقتی باران می آیدمن هم مایلم بر ایوان خانه خودرو به جایی دور خیره شوم، رو به جایی دور...دورتر از این بود و نبودِ کبوداندکی گریه کنممی دانی دلم می خواست بروم شمال. نه که مسافرت ها، نه. دلم می خواست یک مدت می رفتم اهل شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1128623754480539062005-10-06T22:01:00.000+03:302005-10-06T22:05:54.480+03:30دختر عزیزم، شاید خودت ندونی ولی توی شبهای غمگین تاریکی که داشتم، محبتت حکم مهتابو داشت. ممنون که انگیزه شدی تا بنویسم دوباره. می بوسمت. همچنان دعا می کنم :)شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1128623416434521482005-10-06T21:59:00.000+03:302005-10-07T00:12:44.526+03:30سلاممن رها شدم. همه بداخلاقی های این سه هفته را ببخش لطفا.داشتم فکر می کردم این هم از 23 سالگی که این همه منتظرش بودم. انگار تشنه باشی، به آب که برسی دو تا دستت را کاسه کنی و بچسبانی به هم، پر از آب روشن و خنکش کنی. بعد یادت برود که تشنه همین آب بوده ای. همینطور بنشینی و تماشا کنی که آب قطره قطره از بین انگشتانت بیرون می چکد. با حسرت نشستم و تماشا کردم که روزهای 23 سالگی از بین انگشتانم می لغزند شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1128623318502305512005-10-06T21:56:00.000+03:302005-10-06T21:58:38.506+03:30اگه اینجا طلسم شده بود، طلسم ننوشتن، پس حتما یکی اومده با چوب جادوش این طلسمو شکسته که میشه دوباره نوشت. این دختره جادوگره!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1122593571435109412005-07-29T04:00:00.000+04:302005-07-29T04:02:51.440+04:30تازه از عروسی برگشتم. عروسی یه آشنای قدیمی. قدیمی برای من یعنی از 12 سال پیش. قدیمی برای من یعنی لادن. و لادن یعنی مبنای دوستی. یعنی قدمت در دوستی. یعنی نزدیکترین دوست. و این" نزدیکترین" رو نباید سرسری گفت باید هر حرفشو کش داد و مزه مزه کرد تا تهِ تهِ معنیشو فهمید. نمی دونم چطوری بگم یعنی چی. یعنی آخر همه چی در دوستی. امشب عروسی برادر لادن بود. آدمی که بخش قشنگی از اون سالهای خوشرنگ قدیمی بود. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1120068940724707862005-06-29T22:35:00.000+04:302005-06-30T12:29:45.856+04:30تو می خوای قلب منو به بوسه زنجیر کنیتوی زندون دلت زندونیتو پیر کنییکی پا شه بیاد به من رقص خوشگل یاد بده.یکی نحسی رو از آخر هفته ها جارو کنه.یکی منو راهنمایی کنه.یکی منو، من کنه دوباره.یکی به من بگه چه خبره آخه.من این حرفا حالیم نیست. رقص خوشگل می خوام. می خوام توی همه لحظه ها برقصم. می خوام رها بشم.من که یارت نمی شم، عاشق زارت نمی شم!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1118409459854217942005-06-10T17:44:00.000+04:302005-06-10T17:47:39.860+04:30همه راه ها بهتعادلختم می شوند.باید درست شود. یعنی باید درستش کنم. گرچه می دانم تا آخر دنیا طول می کشد...پ.ن: روز تمام نشده گریه من تمام شد!سوگل دلم برایت تنگ شده است. تنگ شده است. تنگ شده است... تمام شده است!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1118391470806177652005-06-10T12:43:00.000+04:302005-06-10T12:47:50.806+04:30تمام روز در آیینه گریه می کردمتمام روز در آیینه گریه می کردمتمام روز در آیینه گریه می کردمتمام روز در آیینه...تمام روز...تمام روز...و آن بهار و آن وهم سبز رنگوهم سبز رنگوهم سبز رنگکه بر دریچه گذر داشت با دلم می گفتبا دلم می گفتبا دلم می گفتمی گفتنگاه کن...شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1118391122402680442005-06-10T12:40:00.000+04:302005-06-10T12:42:02.406+04:30تعادلخیلی غم انگیز است که شیطان باشی و ندانی که شیطانی. شیطانی که می داند شیطان است لا اقل از کارهایش لذت می برد. اما آنکه شیطان است و این را نمی فهمد در پایان کار فقط درد و رنج نسیبش می شود!من گریه می کنم. به من نخند. من خراب کرده ام. باز هم خراب کرده ام. به شکل معصومانه ای. به شکل احمقانه ای. به شکل غم انگیزی. من به شکل معصومانه احمقانه غم انگیزی خراب کرده ام.و فکر می کنم این تاوان چیست؟ همه شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1117994320552463622005-06-05T22:27:00.000+04:302005-06-05T22:28:40.556+04:30این پسره مثل جن می مونه! اینجاس. همین امروز رسیده تهران. اون از رفتنش، اینم از برگشتنش. فقط نمی دونم چرا یه کم ترسیدم. نمی دونم خودم مثل چه جونوری هستم. با اینکه منم رفتم ولی اون منو می بینه و نمی فهمه که رفتم. از همینه که می ترسم؟***سرکار خانوم سفر کرده که صد قافله دل هم همرهتونه! دیگه کجا بنویسم که دلم برات تنگ شده؟ زودی بیا عزیز دلم :*شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1117894621645424722005-06-04T18:44:00.000+04:302005-06-04T18:47:01.650+04:30ای طالع ما قرصِ مهِ تو...به توالی آدما توی زندگیم فکر می کنم. به آمد و رفتشون. بعد به آمد و رفت خودم فکر می کنم توی زندگی بقیه. بعد فکر می کنم در این مورد هم یه مقدار منفعلم. به این فکر می کنم که کلا در دسته آدمای منفعل قرار می گیرم و اینکه این خصوصیت بر می گرده به تنبلیم و بعد اینکه یه جا خوندم این تنبلی می تونه به خاطر self-esteem پایین باشه!به آدمایی که دوستم دارند فکر می کنم. به شیوه های شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1115975334431313692005-05-13T13:36:00.000+04:302005-05-13T13:38:54.436+04:30مثل لحظه تحویل سال می مونه.23 ساله شدم.شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1115894120338570522005-05-12T15:03:00.000+04:302005-05-12T23:15:11.510+04:30باز تو می شی یه بهونه تا من لحظه هایی رو که دوست داشتم برات اینجا تعریف کنم و در واقع برای خودم نگهشون دارم.امسال نمایشگاه که رفتم نمی دونم چطور شد که خودمو با کتابای ایرانی خفه کردم. یه عالمه کتاب خوب خریدم فکر کنم. راستی تو کتاب دوست داری؟ نمی تونم حدس بزنم! "روی ماه خداوند را ببوس" و "انگار گفته بودی لیلی" رو خوندم. درست نمی دونم اما شاید آخرین رکن عشق تسلیم باشه. چیزی که من همیشه به سختی در شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114792929727655152005-04-29T21:06:00.000+04:302005-04-29T21:15:17.336+04:30این نوشته معرکه هستش به نظر من. از خودتون بپرسید چند تاشو رعایت می کنید؟ منم وقتی قد این حرفا شدم میام بهتون می گم چند تاشو رعایت می کنم! D:شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114780648578758142005-04-29T17:46:00.000+04:302005-04-29T17:57:41.653+04:30وقتی که بزرگ شدم صاحب یه باغچه می شم. گل بنفشه یکی از گلهاییه که حتما توی باغچه ام می کارم، گلهای بنفشه ای که توی طیف بنفش قرار دارند، نارنجی و سفید هم خوبه اما حتی یه دونه هم بنفشه زردرنگ با خطای سیاه نمی کارم. توی یه کتابی خوندم که اگر بوسه شکل و قیافه ای داشته باشد، بطور حتم شبیه گل بنفشه خواهد بود.* به نظرم توصیف فوق العاده و بی نقصیه. توی باغچه ام یه عالمه بوسه می کارم.* آنی ِ اَوُن لی- Anneشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114765778124361892005-04-29T13:38:00.000+04:302005-04-29T13:39:38.126+04:30بعضی از آدما هستن که نمی تونم احتیاجشونو ببینم، یعنی تحمل کنم؛ در هیچ زمینه ای. این آدما برام ناخودآگاه در یه جایگاه افسانه ای قرار دارن، جایگاهی که در اون از احتیاج خبری نیست، از هیچ نوع احتیاجی... می دونم که غیر منطقیه، می دونم که بی انصافیه برای کسی حق محتاج بودنو قائل نشدن اما این اتفاق خیلی ناخودآگاه در درون من می افته. در واقع وقتی متوجهش می شم که این آدمها به من احتیاج پیدا می کنند. شاید شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114537836616858282005-04-26T22:16:00.000+04:302005-04-29T13:41:38.393+04:30یک روز در میون، هی حساب می کنم. الان می دونم که تو کجایی. فردا رو نمی دونم. دوباره پس فردا رو می دونم... من هی توی ذهن خودم می رم جلو. چه فایده به نظرت؟ خب اگه قرار بود تو از این موضوع خبر داشته باشی و نظر هم بدی در مورد فایده اش، که دیگه وضع اینطوری نبود! لوس بازی که درمیاری من به خودم جرات می دم فکر کنم: اگر با من نبودش هیچ میلی... پس بخاطر خودت می گم لوس بازی درنیار در جواب من. هفته دیگه شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114510521399850212005-04-26T14:35:00.000+04:302005-04-26T14:45:21.400+04:30بعد از حدود 10 سال وسایل اتاق فسقلیمو عوض کردم. تخت خواب، میز توالت و پرده ها. تنها چیزی که یک لحظه هم به فکر عوض کردنش نیفتادم، کتابخونه ام بود. این کتابخونه برای من در زمره اشیا مقدس قرار داره. شاید چون اولین کتابخونه مستقلی بوده که برای خودم داشتم. کتابخونه ای که 10 سال طول کشیده که تا دونه کتاباشو با عشق خریدم. و با گذاشتن هر کدوم از کتابا توی این کتابخونه غرق لذت شدم. حس کردم حق ندارم خونه شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114108960580813552005-04-21T23:11:00.000+04:302005-04-21T23:12:40.580+04:30Ah, Mrs. Dalloway... always giving parties to cover the silence.The Hoursشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1114108808311888372005-04-21T23:08:00.000+04:302005-04-21T23:10:08.313+04:30بدیش اینه که معنی کاراشو نمی فهمم. شاید اگه می فهمیدم حالم بد نمی شد. نمی دونم باید دلم برای غرورم بسوزه یا نه. نمی دونم...شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1113585763939222112005-04-15T21:40:00.000+04:302005-04-15T21:52:43.940+04:30شاهین جان، صاحب قشنگترین دلتنگیهای دنیا، سه سالگیش مبارک!خوشحالم که هنوز هستی. و هنوز مثل قبل بودن قشنگت به زیباییهای روح هستی اضافه می کنه. ممنونم. خیلی.با چند روز تاخیر، خیلی دوستدارتشماره یکراستی کامنت دونی چرا خرابه؟شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1113504012511653452005-04-14T23:08:00.000+04:302005-04-14T23:23:11.940+04:30عجیب. آرام. یکنواخت.این روزها می گذرند. روزهایی که خودِ خودِ زندگی هستند و آنها را زندگی نمی کنم.نه شکایتی هست، نه غری، نه غم تازه ای.فقط عجیب است چون آدمها در این روزها جابجا می شوند. نقششان برایم عوض می شود. از استاد به دوست. از دوست به دوست تر...عجیب است چون زمین گرد است و آدمهایی که از هم دور می شوند، دوباره به هم می رسند.عجیب است چون دخترک نمکینی که برایم آشنایی تازه است همان دخترک ابری شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1112981442559815362005-04-08T21:54:00.000+04:302005-04-08T22:00:42.560+04:30من دلتنگم. و بی قرار.منتظر هم. کاش همه شما که رفته اید و خواهید رفت به همان دوران شاد و بی دغدغه خاطرات قدیم* بر می گشتید. آن وقت شاید دیگر مهم نبود که او از راه می رسد یا نه!* قدیم می تواند هر لحظه ای از گذشته باشد، حتی همین لحظه قبل. تمام لحظاتی که می آیند من را تنهاتر رها خواهند کردشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1112813895357886902005-04-06T23:23:00.000+04:302005-04-06T23:28:15.356+04:30الهی آنچه خود کِشتیم به بَر میار و آنچه تو ما را کِشتی آفت ما از آن بازدار.مناجات های خواجه عبدالله انصاریشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1112557857466975342005-04-04T00:19:00.000+04:302005-04-04T00:20:57.466+04:30خواهری آبله مرغون گرفته. توی بچگی هیچ کدوممون نگرفتیم. خواهری سخت مریضه. می شه براش دعا کنید؟من آبله مرغون نگرفته ام.من آبله مرغون نمی گیرم.من آبله مرغون نخواهم گرفت.تلقین برای این که منم نگیرم خوبه؟!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1112208732539724222005-03-30T23:20:00.000+04:302005-03-30T23:22:12.540+04:30به جرم بی ستارگی؛ شب همه شب به سادگیمرده شدم، زنده شدم؛ ستاره چین تو شدمالان می فهمم یعنی چی...برات کاری از دستم بر نمیاد. نه. عذرخواهی نمی کنم. عذاب وجدان هم ندارم. متاسف نیستم که باید بگم همینه که هست و کاری از دستم برنمیاد. و اگه بر می اومد راستشو بخوای اصلا مطمئن نیستم که انجامش می دادم یا نه!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1111317880071501422005-03-20T14:53:00.000+03:302005-03-20T14:54:40.073+03:30یا مقلب القلوب و الابصاریا مدبر اللیل و النهاریا محول الحول و الاحوالحول حالنا الی احسن الحالتک تک این جمله ها برام مقدسند. با من عجین هستند، آشنا هستند و پر از ابهتند. دلم موقع خوندن این دعا به زانو در میاد. موقع خوندن این دعاست که حس می کنم توانایی اینو دارم که برای تمام نوع بشر نیکی بخوام و حال خوب.دعای سال نو قشنگترین، خالص ترین و زمینی ترین دعاییه که به آسمون می ره.برای همه مون توی سال جدیدشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1111225360030463792005-03-19T13:12:00.000+03:302005-03-19T13:12:40.030+03:30خنده داره، یا شاید اصلا خنده دار نیست. عجیبه، یا شاید هم اصلا عجیب نیست. هر چی که هست بی اون که هیچ خبری باشه دست و دلم برات می لرزه!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1111225173150687162005-03-19T13:06:00.000+03:302005-03-19T13:09:33.153+03:30تو می ری پشت علفها گم می شی، من می مونم و گل اقاقیا...شاید اینو بهت مدیون باشم که توی این صفحه که توی خیلی از روزاش ردپای خنده های تو و گریه های من مونده آخر قصه رو بنویسم: تو رفتی. مجبورت کردند که بری. و قبل از رفتن برام نوشتی خیلی دوستت دارم و خیلی دلم برات تنگ می شه که از حالا هم تنگ شده...شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1110573946788269142005-03-12T00:14:00.000+03:302005-03-12T00:15:46.790+03:30حرف، حرف، حرف. این روزا به هرکی می رسم برام حرف می زنه. حرفایی که فقط به خاطر شخص من گفته می شن. اگه بخوای فکر کنی این حرفا نشونه هستند، شنیدنشون مسئولیت داره. اولش ذوق زده بودم از این همه نشونه. از تجربه هایی که مهربونانه در اختیار من قرار گرفتند. از محبت آدمایی که می خواستند من اشتباهاتشون تکرار نکنم و محرمانه ترین احساستشونو باهام قسمت کردند. حالا یه کمی وحشت زده ام. می ترسم با وجود این نشونهشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1110483910837377622005-03-10T23:14:00.000+03:302005-03-10T23:15:10.840+03:30خبر فوق العاده مریم مثل پتک خورد توی سرم! استاد عزیز فوق تخصص قبول شده! من خوشحالم. خیلی. خیلی زیاد. من دعا کرده بودم.من غمگینم. برای رفتن مریم نازنین و آقای دکتر عزیز غمگینم. خیلی زیاد.شاید برای همین بود که خیلی سریع اون ستاره کوچولوی نارنجی رنگو کنار اسمت روشن کردم تا بدونی ازت خوشم میاد، اونوقت شاید نذاری تنها بمونم.شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1110388849478546182005-03-09T20:50:00.000+03:302005-03-09T21:27:40.340+03:30یادداشتی رو که مال منه و خودت نوشتی پاک می کنی! راستی چرا؟ اون یکی بلاگو تعطیل کردم. اینطوری انگار بار تصور تو و مسئولیت نوشتن یا ننوشتن برات از روی دوشم برداشته میشه. وقتی بهم خندیدی فکر کنم رفتم تا آسمون چهارم یا پنجم. تا آخر روز هر وقت یاد خنده ات می افتادم با خودم عین دیوونه ها می خندیدم.اتفاقهای مهم زندگی آدم که شاید هم بشه بهشون گفت افتخار وقتی تک و منفرد باشند و ادامه پیدا نکنند فقط برای شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1109968102971839802005-03-04T23:49:00.000+03:302005-03-04T23:58:22.973+03:30می دونی از چی خوشم میاد آقای رئیس؟از اینکه تو هم مثل من بیکاری انگار! یک کیفی داره کشف این موضوع!یک کیفی داره!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1109945171424031212005-03-04T17:34:00.000+03:302005-03-04T17:36:11.426+03:30اولین تصمیم قبل از نوشتنم اینه که اکیدا غر نزنم. خود این تصمیم معلوم می کنه که تا ته این نوشته چه خبره!***هر هفته وقتی که زنگ می زنه به این فکر می کنم که چرا زنگ زده. دلش برام تنگ شده یا در قبال من احساس مسئولیت و وظیفه می کنه؟ گاهی بدجوری دلم می خواد بهش بگم ببین اگه بخاطر احساس مسئولیت و جبران گذشته بهم زنگ می زنی، دلم می خواد بدونی که حتی یک ذره هم به من مدیون نیستی. الهام می گه بی خیالش. نمی شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1109285535385253292005-02-25T02:19:00.000+03:302005-02-25T11:13:40.743+03:30دارم واسه مامان که مریض شده سوپ می پزم.* واسه همین با اینکه چشمام دارن از کاسه درمیان اومدم بنویسم. نباید خوابم ببره.نشستم کتاب "عادت می کنیم" نوشته زویا پیرزاد رو یکسره خوندم. نیم ساعت پیش تموم شد. فوق العاده لذت بردم. خیلی بیشتر از اونی که قبلش فکر می کردم. "چراغها را من خاموش می کنم" رو خیلی دوست داشتم. اما "عادت می کنیم" یه چیز دیگه بود. خیلی کشش داشت. خیلی نرم بود و خیلی خیلی ملموس. شدیدا بهشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108835312622111022005-02-19T21:11:00.000+03:302005-02-19T21:30:45.446+03:30مرا عهدیست با ماهی، که آن ماه آنِ من باشدمرا قولیست با جانان، که جانـان جانِ من باشدکی می دونه این شعر قشنگ مال کیه؟شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108756661368070412005-02-18T23:26:00.000+03:302005-02-18T23:27:41.370+03:30اونی* که گفته: "نمی توان برای خود دوستان قدیم آفرید." دمش گرم! راست گفته!هیچ کس رو نمی شه به کیفیت اونا دوست داشت. هیچ کس هم آدمو با اون کیفیت نمی شناسه. وقتی با این موجودات عزیز و قدیمی ام یه جورمنحصر بفردی خرکیف می شم!-------------------------------------یه رازه. توی دل من. بین دلم و انگشتر سفید یه رازه. یکی هست که باید شریک این راز بشه. دیر یا زود. منتظریم!*آنتوانت دو سنت اگزوپری!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108571371563490632005-02-16T19:58:00.000+03:302005-02-16T19:59:31.566+03:301یه روز دلمو می گیرم توی دستم و راه می افتم. اصلا هم سعی نمی کنم به دلم بقبولونم که تنها نیست و الکی خوشش نمی کنم!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108571149880626722005-02-16T19:55:00.000+03:302005-02-16T19:58:50.470+03:302 با هم میریم یه مدتی توی یه قلعه واقعی با برج و بارو کنار ارواح زندگی می کنیم. شبا توی اتاقی که دیوارهای سنگی داره شمع روشن می کنیم ، روی یه تخت بلند فلزی می شینیم و آلبوم های قدیمی رو تماشا می کنیم. عصرها توی زمینهای پوشیده از چمنهای یخ زده یقه کتمونو بالا می دیم و قدم می زنیم. بعد از ظهرها گنجه های قدیمی رو وارسی می کنیم. صبحها چی؟ برای صبحها برنامه خاصی به ذهنم نمی رسه! صبحها توی قلعه های شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108571008194693572005-02-16T19:53:00.000+03:302005-02-16T19:58:23.866+03:303 بعد میریم یه جای گرمتر با مردم واقعی. یه جایی با خونه های گِلی و پنجره های چوبی و گیاهان سبزِ سبز. شاید یه شهر بندری باشه. با مردمی با چهره های تیره و دلای شاد. ما از اول با هم طی کردیم که تنهاییم برای همین شب زیر پنجره اتاقمون کسی گیتار نمی زنه. غروبا که هوا خنکتر میشه میریم توی خیابونای خاکی. جایی که مردم می رقصند اما خودمون می دونیم که رقص بلد نیستیم. بعد از ظهر داغو با لباس سفید توی بالکن شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108570249531629812005-02-16T19:40:00.000+03:302005-02-16T19:47:19.423+03:304 میریم یه خونه مکعبی سفید توی یه سرزمین معتدل پیدا می کنیم. مکعب بودنش خیلی مهمه. شیروونی هم باید داشته باشه. اما مهمتر از همه اینا باغ اطراف این خونه اس. یه باغ بزرگ نه خیلی البته. با یه جوی آب. دورش باید از اون پرچینای چوبی داشته باشه و از پرچیناش هم گل آویزون باشه! شبا توی خونه پشت پنجره روی یه صندلی ننویی میشینیم و کتاب می خونیم. غروبا توی باغ قدم می زنیم و نفس می کشیم خیلی عمیق. بعد ازظهرا شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108570165597759502005-02-16T19:39:00.000+03:302005-02-16T19:50:57.653+03:305 فکر کنم اینجا دیگه بتونیم با خیال راحت بمیریم. تا زندگی بعدی که ببینیم بازم تنها می مونیم یا نه، اگر اینطور بود این دفعه حتما توی قبیله کولیها به دنیا میام!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108566922282793652005-02-16T18:43:00.000+03:302005-02-16T19:42:10.650+03:30خدا نگذره از این gmail الاغ! من دارم بال بال می زنم این نامه رو باز کنم. ولی نمی شه نمی شه نمی شه! قبلا چند بار شده بود که قاط بزنه! ولی یکی نیست بگه آخه الان وقت قاط زدنه؟ من هم جیغم میاد هم خنده ام گرفته به این بال بال زدن بیخود خودم!پ.ن: S. عزیزم، قبل از اینکه بیای زیرپاکشی کنی خودم اعتراف می کنم که نامه از همون کسیه که تو بهش میگی گردالی! به کسی نگی ها! D: نخیر الکی فکر نکن خبریه. نخونده بهت شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108390578921472632005-02-14T17:46:00.000+03:302005-02-15T18:57:16.586+03:30اینم برای نبودن خاله عریضه و امروز و این حرفا!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108384033407385692005-02-14T15:54:00.000+03:302005-02-14T15:57:13.406+03:30هیچ وقت فکر نمی کردم بزرگ شدم! نه موقعی که ابروهامو برداشتم، نه موقعی که موهامو رنگ کردم. اما هفته پیش بعد از اینکه سومین تار موی سفیدو توی موهام پیدا کردم، به مامان گفتم این هفته می خوام برم موهامو های لایت کنم و مامان گفت: "نه نمی شه. باید صبر کنی چهلم شوهر عمه ات بگذره، من حوصله حرف و حدیث فامیلو ندارم." فهمیدم که به طرز غم انگیزی بزرگ شدم، شاید اندازه یه آدم بزرگ واقعی!شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1108029273859584872005-02-10T13:20:00.000+03:302005-02-10T13:39:29.426+03:30طفلکی گنجشکک های اشی مشی :( پ.ن: به معنای واقعی کلمه دارم از شدت امتحان خفه میشم. یعنی ممکنه یه روزی این امتحانا تموم بشه؟ یعنی ممکنه یه روزی بیاد که من اینقدر بیسواد نباشم؟ بازم پ.ن: اگه مثل منهیچوقت خدا نمی تونین برید جشنواره و فیلم ببینید یه سر به امیر حسین عزیز و سیاهاش بزنید و یه خطی های فوق العادشو در مورد فیلمهای امسال بخونید. از دستتون می ره ها! شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1107973698771269752005-02-09T21:57:00.000+03:302005-02-09T22:00:10.936+03:30بدون اینکه حواسم باشه داشتم یه آهنگی رو زیر لب تکرار می کردم. یهو متوجه شدم که یه آهنگ قدیمیه، مال همون موقعهایی که خیلی دوستت داشتم. بعد یاد تموم کارهایی افتادم که سخت بودن و دوستشون نداشتم و فقط بخاطر دوست داشتن تو انجام داده بودم. بعد فکر کردم الان دیگه امکان نداره هیچکدوم از اون کارا رو بخاطرت انجام بدم. بعد فهمیدم برای فرار کردن از هر کاری که به تو مربوط میشه حتی برای خودم هم هزار تا بهانه شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1107799648455934282005-02-07T21:35:00.000+03:302005-02-07T21:37:28.456+03:30O Captain! my Captain! our fearful trip is done, The ship has weather'd every rack, the prize we sought is won, The port is near, the bells I hear, the people all exulting, While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring; But O heart! heart! heart! O the bleeding drops of red, Where on the deck my Captain lies, Fallen cold and dead. Dead Poets Society شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1107507225845025742005-02-04T13:22:00.000+03:302005-02-04T12:23:45.846+03:30نه؛ دیگر وقتی وارد اتاق عقبی شوی، پیرمرد با آن چشمهای آبی، صورت رنگ پریده و موهای یک دست سفیدش مثل تمام هشت سال گذشته روی همان تخت همیشگیش نخوابیده است. چقدر دلم برای دعای خیرش و برای اینکه صدایش کنم "عمو جان" تنگ می شود. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1106240940472206262005-01-20T20:34:00.000+03:302005-01-21T10:47:41.396+03:30بدجوری این آهنگ قدیمی افتاده توی کله ام، از اون روزی که با پسرک رفتیم کنسرت و فواد حجازی اول کنسرت این آهنگو زد. خیلی آهنگ بی نظیریه. خیلی حس خوبی بهم می ده. نگید از خودشیفتگیه. می ترسم مجبور بشم تاییدتون کنم! Have You Ever Really Loved A Woman? Brian Adams To really love a woman to underst and her you’ve got to know what deep inside hear every thought, see every dream and give her wings when شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1106239752817692202005-01-20T20:19:00.000+03:302005-01-20T20:19:12.816+03:30+ رازی رو که می فهمی باید پیش خودت نگه داری. وگرنه دیگه رازی برات آشکار نمی شه. - من این کارو نکردم! رازو به همه گفتم. گفتم که حقیقتو بدونند. که بفهمند میشه به کجا رسید. و بعد از اون دیگه هیچ رازی برام آشکار نشد. چرا؟ چرا اینطوره؟ + نمی دونم. شاید چون همه همدیگه رو آدمای عادی می دونیم، و از تواناییهای واقعی روحی هم خبر نداریم. بعد وقتی بخشی از حقیقت رو که بهش رسیدی برای بقیه بازگو می کنی، اونا یاشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1106239725425300192005-01-20T20:18:00.000+03:302005-01-20T20:18:45.426+03:30دوباره اومد تا کمکم کنه. چشمامو باز کنه. وقتی خودمو نمی فهمم، خودمو بهم نشون بده. ممنونم. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1106239693348977972005-01-20T20:16:00.000+03:302005-01-20T20:18:13.346+03:30خوبم! درست شبیه یه آدم الکی خوش. یا مثل کسی که خبر خوبی داره که فقط برای خودش مهمه و تنهایی می تونه ازش لذت ببره. راه میرم و با خودم می خندم. شخصیت من reward dependent اِه. وقتی با خودم می خندم بدون که یا به نظر خودم کار فوق العاده ای انجام دادم، یا کسی که قبولش دارم تحویلم گرفته. اگر احساس خاص بودن خونم کم بشه و حس نکنم حداقل توی یک مورد هم که شده از اطرافیانم بهترم، افسردگی می گیرم! Jimmy شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1106239587909554232005-01-20T20:15:00.000+03:302005-01-20T20:16:27.910+03:30I told him: It was really unfair! He told me with his special smile: REMEMBER! THEY CAN HURT YOU BUT, THEY CAN NOT STOP THE TIME! شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1102092810101760322004-12-03T20:22:00.000+03:302004-12-03T20:23:30.100+03:30خسته ام از این دقایق بی لبخند... شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1102092723763304382004-12-03T20:20:00.000+03:302004-12-03T20:22:03.763+03:30پ. ن: دو سالش شد. مثل همیشه به یادش نبودم. خودش بی سر و صدا 6 روز پیش دو ساله شد. همین صفحه صورتی و سبز و سفید رو می گم. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1102092631248465582004-12-03T20:15:00.000+03:302004-12-03T20:20:31.246+03:30اگر همین حالا از راه می رسیدی و می گفتی :« گریه نکن، من دوستت دارم» همه زندگیم زیر و رو می شد. دیگر دارد دیر می شود. تو دیر کرده ای...... جمعه 14 آذر 1383 6:20 عصر شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1102057475523002732004-12-03T10:10:00.000+03:302004-12-03T10:34:35.523+03:30فراتر از بودن * برای دخترک ساکن اتاق، برای صدای تسلیم و پر از بزرگی و آرامشش، برای سکوتش، برای دنیای جدیدش که غم در آن را گشوده و با آرزوی روزهای گرم و روشن برای آینده ، که می آیند، می آیند... در حین پیاده روی برایت می گویم که قصد دارم کتاب بعدی ام را درباره تو، فقط درباره تو بنویسم. تو لبخند می زنی و من می گویم حتی اولین جمله اش را هم می دانم: « من اگر این زندگی را پاس می دارم، برای آن است که شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1098474414865017152004-10-22T23:14:00.000+03:302004-10-22T23:16:54.866+03:30سلام :) شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1098381736639229952004-10-21T21:31:00.000+03:302004-10-21T21:32:16.640+03:30امروز عصر دوباره پاییز شد. یکی از نشونه های پاییز اینه که دستای من اونقدر یخ می کنند تا بی حس میشن. خنده دار نیست که تو بهم می گی حق ندارم دیر به دیر جواب نامه هاتو بدم؟ حق ندارم که حس سلام رو از تو و خودم بگیرم؟ خنده دار نیست که تو برای حق من تصمیم می گیری؟ دستای من یخ می کنند. مثل پارسال. دلم می خواد هق هق گریه کنم. حوصله تو ندارم. حتی اگه برات یکی از عزیزترین آدمای دنیا باشم. من غمگین نیستم. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1097753376609372972004-10-14T14:57:00.000+03:302004-10-14T15:23:35.096+03:30می دونید چرا وسط حرفا و توصیه هاتون می گم: چشم ؟ چون خیلی دوست دارم وقتی حرفتونو قطع می کنید و با لبخند می گید: درد نبینه! شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1097431255045443702004-10-10T21:30:00.000+03:302004-10-10T21:30:55.046+03:30حساب فصلها را گم کرده ام. آنوقت عصر انگار تاریک و روشن هوا خیلی ملایم توی گوشم می زند و از خواب می پراندم. فقط یک عصر پاییزی می تواند آدم را اینطور دلتنگ داشتن کسی کند. کسی که پر رنگ باشد و بماند و از همه برایم مهمتر باشد. کسی که در یک عصر پاییزی، یا نه در همه عصرها، به یادم بیفتد و حضورش را یادآوری کند. دلتنگ دیدن کسی شدم امروز عصر که نمی شناسمش. برای همین بود که پنجره کوچک حصارم را گشودم و شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1097431210544900402004-10-10T21:29:00.000+03:302004-10-10T21:30:10.546+03:30لادن گفت: دور و برمون پر از آدمای خوبه. من با تمام وجود گفتم آره. آره. هزار بار آره. هنوز یک سال نشده و من چهار تا آدم تازه و عزیز دور و بر خودم دارم. چهار نفر که محکم توی زندگیم قدم گذاشتند و تغییرم دادند. اولی خیلی دور نبود، همین جا با واسطه یه دوست باهاش آشنا شدم. پسرکی که هر روز زیباییهای زندگی رو بهم یادآوری می کرد و میکنه. پسرکی که قاصد مهربونیه و واسطه خیر برای آشنایی با یه فرشته. فرشته منشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1097431113841236372004-10-10T21:28:00.000+03:302004-10-10T21:28:33.840+03:30داشتم با خودم کلنجار می رفتم که چیزی بنویسم در موردت یا نه. تلفن کردی. نگاه کن عزیز من پاییز سال گذشته پر از تو هستش. پر از غصه و دلتنگی من برای تو. گاهی بدجوری حرف دل خودمو نمی فهمم. نمی فهمم چرا ازت فراریه. چرا دیگه چشم به راهت نیست. از دلم تعجب می کنم. نمی خوام آدمای عزیز زندگیمو زود کنار بذاره. اما اون به حرف من گوش نمی کنه. کاش منتظرم نباشی. کاش دیگه دوستم نداشته باشی. کاش دیگه حس نکنی از شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1097431022729531482004-10-10T21:26:00.000+03:302004-10-10T21:27:02.730+03:30من از اینکه صاحب لبخند خاص شما شدم عمیقا شادم و احساس غرور می کنم. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1097178959116750892004-10-07T23:23:00.000+03:302004-10-08T23:29:20.926+03:30در تنهایی خود نشسته ام و حواسم نیست که دنیا با من است مطمئن نیستم شعر رو درست نوشتم یا نه. دلم خواست چیزی بنویسم که کلی باشه. یعنی مربوط به آدم خاصی نباشه یا حس خاصی. و در عین حال همه آدما و همه حسها رو در بر بگیره. زندگی روونیه. وقتی هیچ کس خیلی پر رنگ نیست. و آدما خیلی کم رنگ هم نیستند. وقتی فکر و خیال اضافه ای نیست که محکم و عمیق توی ذهن آدم جا خوش کنه. زندگی زنده ایه. وقتی زیر نور زرد و شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1096050219772833142004-09-24T21:52:00.001+03:302004-09-24T21:53:39.773+03:30تلفن زنگ زد. صدایی خبر داد که از در عبور نکردی. چشم از مقاله ها برنداشتم اما چند ثانیه مکث کردم. آهی کشیدم و همانطور که به صدا گوش می کردم برگشتم سر خواندن مقاله ها. تند و تند و بی هدف. برای فراموش کردن عبور نکردنت، ندیدنت، رفتنت. برای فراموش کردن نبودنت. تمام شدی عزیز من. تمام شدی؟ واقعا؟ چطور عبور نکردی؟ چطور؟ چطور؟ این در که برای همه باز است. یادت می آید می گفتی همیشه بی موقع سرزنشت می کنم؟ شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1096049993302383022004-09-24T21:47:00.000+03:302004-09-24T21:49:53.303+03:30آهای! بدون که اگه زیاد به دیدنم بیای من فرار می کنم. اگه زیاد باهام با مهربونی حرف بزنی، دیگه حرفی برای گفتن ندارم. اگه زیاد توی چشمام نگاه کنی، نگاهمو ازت می دزدم. اگه عادت کنی دنبالم بگردی، گم و گور میشم. اگه دلت بخواد همیشه باهم قدم بزنیم راهمو عوض می کنم. اگه عادت کنی به بودنم، ناپدید میشم. خواهش می کنم لذت دوستی گاه به گاهتو ازم نگیر. من بودن همیشگیتو نمی خوام! شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1095367391393401222004-09-17T01:12:00.000+04:302004-09-17T01:13:11.393+04:30یهو احساس کردم یه سیلی خورد توی گوشم. انگار از خواب پریدم. انگار توی همه روزهای گذشته دنیا حرکت کرده و من سرجام وایسادم و با چشم باز رویا دیدم. بار آخر بود این بار. بار آخر. بار آخر. بار آخر. بار آخر... بذار اونقدر بگم که معنیشو بفهمم. آخرین شانس تو بود برای عبور از این در و اگه نگذشته باشی... اونوقت تو هم تموم میشی. مثل همه اونای دیگه ای که دوست داشتمشون و روزها و شبها ازشون خالی شد. می دونمشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1095367341707485572004-09-17T01:11:00.000+04:302004-09-17T01:15:32.363+04:30گفتی: کی فکرشو می کرد؟ می گم: کی فکرشو می کرد؟ کی فکرشو می کرد توی جریانی از باد و قاصدک، بعد از دو سال، قدم زدن با تو می تونه اینقدر لذت بخش باشه؟ اگه تنها بودیم، نه اونجا وسط حیاط بیمارستان، میون اون همه چشم کنجکاو و خیره از پنجره ها، حتما می پریدم و بغلت می کردم. محکم. جوری که بودنتو با سلولهام حس کنم. کی فکرشو می کرد یه روزی دلم بخواد بغلت کنم؟ هوا روشن بود. من با تو هماهنگ بودم. هوا تاریک شدشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1094109738927971782004-09-02T11:49:00.000+04:302004-09-02T11:52:18.926+04:30توی باغهای قدیمی و جنگلها سکوت سنگینی حکم فرماست. سکوتی که صدای هیچ موجودی نمی تونه اونو بشکنه. عاشق باغهای قدیمی و جنگلها و این سکوت هستم. سکوتی که صدای روح واحد هستیه و در مقابل شکوهش فقط باید سر فرود آورد. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1092672541768233942004-08-16T20:37:00.000+04:302004-08-16T20:39:01.766+04:30استاد می فرمایند : " اگه خوب و خوشی این انعکاس درون خودته. اگرم ناخوشی بازم همینه." من هم می گم چشم. بی خیال محیط. بذار زاویه دید رو عوض کنیم ببینیم چی میشه. فعلا ابن منم که باید عوض بشم نه محیط. *** S. نازنینم نگران من نباش. شیفتگی پر! راحت عین آب خوردن! راحت بودنش هم به ابن دلیله که یه نوع شیفتگی به نظرم می تونه جز دسته توهمات باشه. اگه از بیرون تشدید نشه از درون خود آدم تشدید میشه. اگه شیفتگیشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1092472046003561362004-08-14T12:56:00.000+04:302004-08-14T12:57:26.003+04:30می گویند خودت را خسته کرده ای. ضعیف شده ای. به فکر خودت نیستی. اما من که خودم می دانم چه شده. می دانم دلیل این سرماخوردگی مداوم، دل دردهای گاه به گاه و خستگی مزمن پایان ناپذیرم چیست. من که می دانم چرا روز و شب از خودم فرار می کنم. فرض کن که قرار باشد ساعت 5.5 بیاید. 25 دقیقه جلوی در قدم می زنم. از راه می رسد و با خونسردی می گوید ببخشید معطل شدید. براهش ادامه می دهد. می خواهید بروید؟، بله! مطابق شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1092385680462086892004-08-13T12:57:00.000+04:302004-08-13T12:58:00.463+04:30خودخواهی و تکامل خیلی وقته به این نتیجه رسیدم که بیشتر ما آدما توی بیشتر اوقات بلد نیستیم که خودخواه باشیم در حالیکه بقیه و خودمون فکر می کنیم که خودخواهیم. شاید چون تعریفمون از خودخواهی درست نیست. تا اونجایی که من دیدم بیشتر آدمها، از جمله خودم، وقتی در ارتباط با دیگران مرتکب اشتباهی می شن، در وهله اول سعی می کنند خودشونو توجیه کنند. به این شکل که مثلا اگر با کسی دعواشون میشه دنبال سهم تقصیر شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1092385628463989582004-08-13T12:54:00.000+04:302004-08-13T12:57:08.463+04:30اینم یه جورشه! * سرکار خانوم S. نازنین بدینوسیله اعلام می دارم که بنده با نوشته های آنجانب اساسا حال می کنم. مرسی! * بریدای عزیزم خوشحالم و خیلی لطف می کنی که هنوز به من سر می زنی. من شرمنده! * جناب آقای رئیس جمهور ما در هر صورت ارادتمندیم، چه سطح انرژی آن جناب آپ باشد چه داون! * آرزو جونم که مشغول خوشگذرانی در جنوب فرانسه هستی (کوفتت نشه!) چقدر ما اینجا جیغ و داد کنیم که مشتاق زیارت سرکار وشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1091788148004813532004-08-06T14:58:00.000+04:302004-08-06T14:59:08.003+04:30Lord didn’t bring me that far to leave me now خدایا خواستم بگم منو از آسیب غرورم حفظ کن. از اینکه خودم رو بالاتر از دیگران ببینم و عیبهامو کم اهمیت تر از عیبهای اونا. منو از فروتنی کاذبی که با اون روی ترسهام سرپوش می ذارم حفظ کن. منو از دروغهایی که به خودم میگم و باور می کنم حفظ کن. منو از خودفریبی حفظ کن. منو از خود بینی حفظ کن تا در جایی که تو می بخشی و عیب پوشی می کنی، من خودم رو در مقامی شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1091788084009038972004-08-06T14:54:00.000+04:302004-08-06T14:58:04.010+04:30شاه می بخشه شیخ علی نمی بخشه! از دست خودم عاجز شدم. خدا می بخشه، اون آدم خوبی هم که آسیب دیده با مهربونی ذاتیش می بخشه. پس من چیکاره ام این وسط؟ چرا نمی تونم ببخشم؟ چرا برای دیدن خوبیها کور شدم؟ پ.ن: بی ربطه اما هفته پیش خیلی خوب بود. از انفعال در اومدم. شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1091179700021943812004-07-30T13:56:00.000+04:302004-07-30T13:58:20.020+04:30بعد از اضطراب و سردرگمی دیشب، امروز احساس می کنم روحم گلوله شده و افتاده یه جای نرم و امن. خیلی آرامش داره. ممنونم دوست 37 ساله. هفته آینده حتما روزای بهتری در انتظارمه. بازم بزرگ میشم. با درد. گرچه یه نفر بهم می گه این حرفا از سر سیری شکمه. آره من گرسنه نموندم. اما خب که چی؟ آدمی که گرسنه نمونده باید خفه خون بگیره و یه جا بشینه. و تازه کی می تونه ادعا کنه که روحش گرسنه بزرگ شدن و تکامل نیست. منشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1090528376132522062004-07-23T00:59:00.000+04:302004-07-23T01:02:56.133+04:30كسي مي گويد " آري" به تولد من به زنده گيم به بودنم ضعفم ناتوانيم مرگم كسي مي گويد " آري" به من به تو، و از انتظار طولاني شنيدن پاسخ من شنيدن پاسخ تو خسته نمي شود.   مارگوت بيگل ترجمه احمد شاملو شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1090528171169492162004-07-23T00:57:00.000+04:302004-07-23T00:59:31.170+04:30به پسرك و همه مهربانيش   نوشتن   کسی در اندرونم می نويسد، دستم را به حرکت در می آورد سخنی می شنود، درنگ می کند، کسی که ميان کوهستان سرسبز و دريای فيروزه گون گرفتار آمده است. او با اشتياقی سرد به آن چه من بر کاغذ می آورم می انديشد. در اين آتشِ داد همه چيزی می سوزد با اين همه اما، اين داور خود قربانی است و با محکوم کردن من خود را محکوم می کند.   به همه کس می نويسد هيچ کس را فرا نمیشمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1090434152829927692004-07-21T22:52:00.000+04:302004-07-21T22:52:32.830+04:30من دیگه منتظر هیچ کسی نیستم که بیاد دل من از آسمون معجزه اصلا نمی خواد چشم به راه چه کسی نشستی پای پنجره؟  دست بی منت تو پر از بهار منتظره   دختر توی آینه موهاشو رنگ می کنه، ابروهاشو باریک. دختر توی آینه مقید کرده خودشو به آرایش، حتی توی لحظه هایی که اصلا حوصله اشو نداره! دیگه به آینه نگاه نمی کنم. دختر توی آینه بزرگتر از منه، خل بازی و بچه بازیهام بهش نمیاد. من خودم هستم! تظاهر کردن ازم شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3964381.post-1089304137458712282004-07-08T20:58:00.000+04:302004-07-08T20:58:57.456+04:30من همه را تو راستم، مست مي وفاستم با تو چو تير راستم، تير مرا كمان مكن شمارهhttp://www.blogger.com/profile/15970342870500308808noreply@blogger.com0