شمارش معكوس
جمعه، مرداد ۱۶، ۱۳۸۳
Lord didn’t bring me that far to leave me now
خدایا خواستم بگم منو از آسیب غرورم حفظ کن. از اینکه خودم رو بالاتر از دیگران ببینم و عیبهامو کم اهمیت تر از عیبهای اونا.
منو از فروتنی کاذبی که با اون روی ترسهام سرپوش می ذارم حفظ کن. منو از دروغهایی که به خودم میگم و باور می کنم حفظ کن. منو از خودفریبی حفظ کن. منو از خود بینی حفظ کن تا در جایی که تو می بخشی و عیب پوشی می کنی، من خودم رو در مقامی نبینم که دیگران رو نبخشم و عیبهاشونو به رخ بکشم. به دلم توانایی دوست داشتن بده و به ذهنم توانایی باور دوست داشته شدن. و بالاتر از همه به من اراده بده تا در جهت تکامل تغییر کنم.
خدایا خواستم بگم منو از آسیب غرورم حفظ کن. از اینکه خودم رو بالاتر از دیگران ببینم و عیبهامو کم اهمیت تر از عیبهای اونا.
منو از فروتنی کاذبی که با اون روی ترسهام سرپوش می ذارم حفظ کن. منو از دروغهایی که به خودم میگم و باور می کنم حفظ کن. منو از خودفریبی حفظ کن. منو از خود بینی حفظ کن تا در جایی که تو می بخشی و عیب پوشی می کنی، من خودم رو در مقامی نبینم که دیگران رو نبخشم و عیبهاشونو به رخ بکشم. به دلم توانایی دوست داشتن بده و به ذهنم توانایی باور دوست داشته شدن. و بالاتر از همه به من اراده بده تا در جهت تکامل تغییر کنم.
اهالي دوست داشتني اين ديار
