پنجشنبه، تیر ۰۴، ۱۳۸۳

سلام
و اين آغازي ست كه ديگر به "به نام..." احتياج ندارد.
يك واژه در ابتدا و انتها كه در خود همه چيز، همه دنيا
را دارد و براي هر شروعي كافي است.
سلام
و بدان كه دوست دارم اين واژه را بارها و بارها
تكرار كنم
سلام
يك سال در كوله بارم مانده بود
نه سبك و نه سنگين!
نه!يك سال و چند روز
و هر بار كه بازش مي كردم، فقط يه جمله تو ذهنم
مي گشت:
"با حرير يادها همسفرم وقتي دورم به تو نزديكترم"
سلام
تولدت مبارك

اينو اينجا نوشتم واسه يادگاري براي خودم. كه بمونه. كه يادم بمونه اگه چند ماه قبل بود بايد از شادي بال درمياوردم. اما حالا فقط به اندازه يه ربع لبخند وقت صرفش مي كنم.

شماره || ۹:۱۲:۰۰ ب.ظ.

|