شمارش معكوس
پنجشنبه، اسفند ۲۸، ۱۳۸۲
تو اينجايي بگو گم شه ستاره...
بعد از ديدنت براي اولين بار، برات نوشتم: "در دنيا مجنون هايي هستند كه به قدري مجنونند كه هيچ چيز هرگز نمي تواند تب زيباي عشق را از چشمانشان بربايد. خداوند آنان را مورد رحمت خود قرار دهد. به خاطر وجود آنهاست كه زمين گرد است و خورشيد هر روز طلوع مي كند، طلوع مي كند، طلوع مي كند."
از اون روز مثل يه معجزه وارد زندگيم شدي. مثل يه فرشته، يه پري، يه مجنون با چشماي فوق العاده درخشان از تب عشق. درست به موقع از راه رسيدي و پيچ و خمهايي از دل رو بهم نشون دادي كه تا اون وقت نديده بودم و اگه تو نميومدي شايد هيچوقت نمي ديدم. پنجره اي رو باز كردي و با من دنياتو، نگاهتو قسمت كردي. و من منظره هايي رو ديدم كه زيبايي و خالص بودن و پاكيشون تا مدتها متعجبم كرد.
دل تو، دل بزرگ و گرم تو يه معجزه اس نازنينم. و من به اطمينان اين معجزه خيلي چيزا رو باور مي كنم.
رفتن تو عزيز دلم مي دونم كه غم داره، اما مصيبت نيست. اشكهاي تو و من براي سبك كردن اين غمه اما براي مصيبت نيست. مصيبت نشناختن و نداشتن تواِه. اما من مي شناسمت و گوشه اي از دل تو مال منه. اين يكي از بزرگترين شاديهاي دنياست.
مي دونم كه از دل تو هيچكي خبر نداره نازنينم، اما دلتنگي نكن. هيچ راهي دور نيست. تو همين جايي. پيش من. درون من. نزديكِ نزديك. مي دونم كه هستي، دوستم هستي و روي همين زمين زندگي مي كني، زير همين آسمون. هر روز صبح كه از خواب بيدار ميشم از فكر وجود داشتن تو با همه خوبيهات، از فكر اينكه مي شناسمت و دوستم هستي، انرژي مي گيرم. هيچ دلتنگي توي دنيا نمي تونه جاي حس داشتنتو بگيره. هيچ دلتنگي توي دنيا نمي تونه چيزي از شادي دوستي با تو رو كم كنه. و اين از همه چيز مهمتره.
من اشكهامو پاك مي كنم چون صاحب گرمترين آغوش دنيا هستم. و هيچ دلتنگي نمي تونه اونو از من بگيره.
تو هم اشكهاتو پاك كن عزيز دلم. دلتنگيها رو دور بريز. با دل گرم و مهربون تو كه اينقدر نزديك دلهاي ماست هيچ راهي دور نيست.
دوستت دارم عزيزترين .S دنيا؛ زياد و همونطور كه خودت بهم ياد دادي بي دليل.
به اميد ديدار. سفرت بخير مسافر نازنينم.
بعد از ديدنت براي اولين بار، برات نوشتم: "در دنيا مجنون هايي هستند كه به قدري مجنونند كه هيچ چيز هرگز نمي تواند تب زيباي عشق را از چشمانشان بربايد. خداوند آنان را مورد رحمت خود قرار دهد. به خاطر وجود آنهاست كه زمين گرد است و خورشيد هر روز طلوع مي كند، طلوع مي كند، طلوع مي كند."
از اون روز مثل يه معجزه وارد زندگيم شدي. مثل يه فرشته، يه پري، يه مجنون با چشماي فوق العاده درخشان از تب عشق. درست به موقع از راه رسيدي و پيچ و خمهايي از دل رو بهم نشون دادي كه تا اون وقت نديده بودم و اگه تو نميومدي شايد هيچوقت نمي ديدم. پنجره اي رو باز كردي و با من دنياتو، نگاهتو قسمت كردي. و من منظره هايي رو ديدم كه زيبايي و خالص بودن و پاكيشون تا مدتها متعجبم كرد.
دل تو، دل بزرگ و گرم تو يه معجزه اس نازنينم. و من به اطمينان اين معجزه خيلي چيزا رو باور مي كنم.
رفتن تو عزيز دلم مي دونم كه غم داره، اما مصيبت نيست. اشكهاي تو و من براي سبك كردن اين غمه اما براي مصيبت نيست. مصيبت نشناختن و نداشتن تواِه. اما من مي شناسمت و گوشه اي از دل تو مال منه. اين يكي از بزرگترين شاديهاي دنياست.
مي دونم كه از دل تو هيچكي خبر نداره نازنينم، اما دلتنگي نكن. هيچ راهي دور نيست. تو همين جايي. پيش من. درون من. نزديكِ نزديك. مي دونم كه هستي، دوستم هستي و روي همين زمين زندگي مي كني، زير همين آسمون. هر روز صبح كه از خواب بيدار ميشم از فكر وجود داشتن تو با همه خوبيهات، از فكر اينكه مي شناسمت و دوستم هستي، انرژي مي گيرم. هيچ دلتنگي توي دنيا نمي تونه جاي حس داشتنتو بگيره. هيچ دلتنگي توي دنيا نمي تونه چيزي از شادي دوستي با تو رو كم كنه. و اين از همه چيز مهمتره.
من اشكهامو پاك مي كنم چون صاحب گرمترين آغوش دنيا هستم. و هيچ دلتنگي نمي تونه اونو از من بگيره.
تو هم اشكهاتو پاك كن عزيز دلم. دلتنگيها رو دور بريز. با دل گرم و مهربون تو كه اينقدر نزديك دلهاي ماست هيچ راهي دور نيست.
دوستت دارم عزيزترين .S دنيا؛ زياد و همونطور كه خودت بهم ياد دادي بي دليل.
به اميد ديدار. سفرت بخير مسافر نازنينم.
اهالي دوست داشتني اين ديار
