چهارشنبه، بهمن ۲۹، ۱۳۸۲

چقدر كيف داره وقتي "قدر آغوش مني، نه زيادي نه كمي" عزيز دلم.
دفعه اول كه "شبهاي روشن" رو ديدم يه معجزه اتفاق افتاد. تو مي گي اين دفعه هم معجزه اي در كار هست؟
ايميلهاي ننوشته و جواب نداده عين درسهاي نخونده روي وجدانم سنگيني مي كنه! در اولين فرداي ممكن مي نويسمشون! اومدن اون فرداهه با خداست. در مورد درسها كه هنوز نرسيده!
بالاخره امتحانام تموم شد. خيلي نگران بودم خودم تموم بشم اما اين امتحانا تموم نشه! حالا تعطيلاتم هم داره تموم مي شه. و من اينقدر خركيف بودم كه يادم رفت بگم امتحانام تموم شد و من تموم نشدم!

شماره || ۱۰:۱۹:۰۰ ب.ظ.

|