شمارش معكوس
سه‌شنبه، دی ۲۳، ۱۳۸۲
اگه اسم اين لجبازيه، بله من بدجوري لجبازم. دوست ندارم كسي دنبالم راه بيفته و بياد يه شهر ديگه كه من امتحان بدم و بعدشم هلك هلك توي سرما برگرده با اين وضع جاده! وقتي ميگم خودم مي تونم برم يعني مي تونم برم. پام بشكنه هم مهم نيست. مي تونم برم ديگه. حالا هم كه رفتم و برگشتم. به خدا يه كوچولو بزرگ شدم. با طناب نگراني كه دور گردنم انداختيد دارم خفه مي شم!
***
خيلي عالي و آرامش بخشه كه صبح يه امتحان سخت، يكي به يه آدم تنبل درس نخون مثل من زنگ بزنه و بگه مي دونم كه امتحانتو پاس مي كني. بعد تازه روي اين موضوع با آدم شرط هم ببنده. خيلي فوق العاده اس كه آدم دوستي داشته باشه كه در همه شرايط بهش روحيه بده. پسرك كاش بدوني چقدر ازت ممنونم.
***
كمي پيشگو شدم! از چند روز پيش حس كرده بودم كه امروز مياد. اومد. بعد از پنج ماه بالاخره... وقتي ديدمش گفتم بايد بزنم توي سرت. با چي؟ چرا هنوز تصميممو نگرفتم؟ مي خنده باز. مثل هميشه.
نه پنج ماه پيش نرفته بود انگار! آخرين باري كه ديدمش كي بود؟ حس مي كنم همين ديروز! دستي اومده و اون سه ماه دردناك رو از زندگي من بريده. به ياد آوردن اون همه درد هم سخت شده. مثل قبل برام عزيزه. بيشتر از قبل.
مي گه نيومدم عوضت كنم. هر كي خودش بايد راهو پيدا كنه. من براي كمك اينجام.
دوستش دارم. خود جديدم رو هم در برابر اون دوست دارم. حرفاشو گوش مي كنم و باز به دنبال ردپاي درد مي گردم. پيداش نمي كنم!
مي گم چه كيفي داره آدم از در بياد تو و با تو مواجه بشه.
مي گه دختر خوبي باش. خوبتر باش. باشه؟ مي گم سعيمو مي كنم. مي گه خيليه.
هيچ كيو مثل تو دوست ندارم آقاي برادر بزرگتر!
***
اين نامه رو كه بهت دادم تكليف همه چي معلوم شد. حالا تو هي حرفاي مدل سينايي بزن! حالا من هي خودمو لو مي دم. تو لو نده. خب تو راست مي گي هر كسي يه جوريه ديگه!
***
يكي بود خيلي از من بدش مي اومد. منم هي همچين دل خوشي ازش نداشتم. امروز بعد چند ماه ديدمش. نمي دونم چرا اينقدر خوشحال شدم! از قصد از كنارش رد شدم و با اشتياق گفتم سلام حال شما؟ خوبيد؟ دو قدم كه ازش دور شدم دوباره برگشتم و گفتم: مشتاق ديدار! اميدوارم فكر نكرده باشه مسخره اش مي كنم. خب چيكار كنم؟ واقعا از ديدنش خوشحال شدم!
***
اينكه من سرم كجا داره گيج ميره و دنبال چي مي گردم و درك تازه اي كه بايد به دست بيارم چيه و خلاصه قضيه اين دفتر سفيد تازه، باشه براي بعد!
***
خيلي عالي و آرامش بخشه كه صبح يه امتحان سخت، يكي به يه آدم تنبل درس نخون مثل من زنگ بزنه و بگه مي دونم كه امتحانتو پاس مي كني. بعد تازه روي اين موضوع با آدم شرط هم ببنده. خيلي فوق العاده اس كه آدم دوستي داشته باشه كه در همه شرايط بهش روحيه بده. پسرك كاش بدوني چقدر ازت ممنونم.
***
كمي پيشگو شدم! از چند روز پيش حس كرده بودم كه امروز مياد. اومد. بعد از پنج ماه بالاخره... وقتي ديدمش گفتم بايد بزنم توي سرت. با چي؟ چرا هنوز تصميممو نگرفتم؟ مي خنده باز. مثل هميشه.
نه پنج ماه پيش نرفته بود انگار! آخرين باري كه ديدمش كي بود؟ حس مي كنم همين ديروز! دستي اومده و اون سه ماه دردناك رو از زندگي من بريده. به ياد آوردن اون همه درد هم سخت شده. مثل قبل برام عزيزه. بيشتر از قبل.
مي گه نيومدم عوضت كنم. هر كي خودش بايد راهو پيدا كنه. من براي كمك اينجام.
دوستش دارم. خود جديدم رو هم در برابر اون دوست دارم. حرفاشو گوش مي كنم و باز به دنبال ردپاي درد مي گردم. پيداش نمي كنم!
مي گم چه كيفي داره آدم از در بياد تو و با تو مواجه بشه.
مي گه دختر خوبي باش. خوبتر باش. باشه؟ مي گم سعيمو مي كنم. مي گه خيليه.
هيچ كيو مثل تو دوست ندارم آقاي برادر بزرگتر!
***
اين نامه رو كه بهت دادم تكليف همه چي معلوم شد. حالا تو هي حرفاي مدل سينايي بزن! حالا من هي خودمو لو مي دم. تو لو نده. خب تو راست مي گي هر كسي يه جوريه ديگه!
***
يكي بود خيلي از من بدش مي اومد. منم هي همچين دل خوشي ازش نداشتم. امروز بعد چند ماه ديدمش. نمي دونم چرا اينقدر خوشحال شدم! از قصد از كنارش رد شدم و با اشتياق گفتم سلام حال شما؟ خوبيد؟ دو قدم كه ازش دور شدم دوباره برگشتم و گفتم: مشتاق ديدار! اميدوارم فكر نكرده باشه مسخره اش مي كنم. خب چيكار كنم؟ واقعا از ديدنش خوشحال شدم!
***
اينكه من سرم كجا داره گيج ميره و دنبال چي مي گردم و درك تازه اي كه بايد به دست بيارم چيه و خلاصه قضيه اين دفتر سفيد تازه، باشه براي بعد!
اهالي دوست داشتني اين ديار
