شمارش معكوس
دوشنبه، دی ۱۵، ۱۳۸۲
از من مي شنويد از آنچه دوست داريد هميشه بخشي را براي خودتان نگه داريد و با هيچ كس قسمتش نكنيد.
ديشب اين موضوع را فهميدم. به دنبال يك كتاب مي گشتم و يك آهنگ. نمي خواستم به هيچ كس فكر كنم. نمي خواستم ياد هيچ خاطره اي بيفتم. ذهنم دوست داشت كار كند اما نمي خواستم درگير هيچ شخص يا خاطره اي باشد. آهنگها و نوشته ها بيشتر اوقات يادآور يك خاطره اند، يك ماجرا، يك شخص. به دنبال چيزي مي گشتم كه به تنهايي دوستش داشته باشم و با هيچ كس قسمتش نكرده باشم. دوست داشتم ذهنم خودخواهانه كار كند. انگار كه جز من هيچ كس ديگري در اين دنيا وجود ندارد.
كتاب "سبكي تحمل ناپذير هستي" كوندرا را برداشتم و آلبومBon Jovi, These Daysرا. و ذهنم با آرامش از تمام اشخاص و خاطره ها فرار كرد و براي خودش، فقط براي خودش به كار افتاد و من از اين فرار و فكر كردن، با تمام وجود لذت بردم.
كوندرا مي گويد: "وقتي مردم هنوز كم و بيش جوانند و آهنگهاي موسيقي زندگيشان در حال تكوين است، مي توانند آن را به اتفاق بسازند و مايه ها را رد و بدل كنند. اما، وقتي در سن كمال به يكديگر مي رسند، آهنگهاي موسيقي زندگي آنها كم و بيش تكميل شده است، و هر كلام يا هر شيئي در قاموس موسيقي هر كدام معني ديگري مي دهد."
لابد به همين خاطر است كه به گفته سنت اگزوپري:"نمي توان براي خود دوستانِ قديم آفريد."
اما من چه داشتم مي گفتم؟... آهان! از من مي شنويد از آنچه دوست داريد هميشه بخشي را براي خودتان نگه داريد و با هيچ كس قسمتش نكنيد. اين بخشي از همان انزواي مطلوب است. انزوايي كه هر كدام از ما به خودمان مديون هستيم.
پ.ن:
شعار هفته: زنده باد آقاي رئيس جمهور!
وقتي ديشب بهت گفتم مرسي كه هستي، منظورم دقيقا اين بود: مرسي كه اينطوري كه هستي، هستي!
ديشب اين موضوع را فهميدم. به دنبال يك كتاب مي گشتم و يك آهنگ. نمي خواستم به هيچ كس فكر كنم. نمي خواستم ياد هيچ خاطره اي بيفتم. ذهنم دوست داشت كار كند اما نمي خواستم درگير هيچ شخص يا خاطره اي باشد. آهنگها و نوشته ها بيشتر اوقات يادآور يك خاطره اند، يك ماجرا، يك شخص. به دنبال چيزي مي گشتم كه به تنهايي دوستش داشته باشم و با هيچ كس قسمتش نكرده باشم. دوست داشتم ذهنم خودخواهانه كار كند. انگار كه جز من هيچ كس ديگري در اين دنيا وجود ندارد.
كتاب "سبكي تحمل ناپذير هستي" كوندرا را برداشتم و آلبومBon Jovi, These Daysرا. و ذهنم با آرامش از تمام اشخاص و خاطره ها فرار كرد و براي خودش، فقط براي خودش به كار افتاد و من از اين فرار و فكر كردن، با تمام وجود لذت بردم.
كوندرا مي گويد: "وقتي مردم هنوز كم و بيش جوانند و آهنگهاي موسيقي زندگيشان در حال تكوين است، مي توانند آن را به اتفاق بسازند و مايه ها را رد و بدل كنند. اما، وقتي در سن كمال به يكديگر مي رسند، آهنگهاي موسيقي زندگي آنها كم و بيش تكميل شده است، و هر كلام يا هر شيئي در قاموس موسيقي هر كدام معني ديگري مي دهد."
لابد به همين خاطر است كه به گفته سنت اگزوپري:"نمي توان براي خود دوستانِ قديم آفريد."
اما من چه داشتم مي گفتم؟... آهان! از من مي شنويد از آنچه دوست داريد هميشه بخشي را براي خودتان نگه داريد و با هيچ كس قسمتش نكنيد. اين بخشي از همان انزواي مطلوب است. انزوايي كه هر كدام از ما به خودمان مديون هستيم.
پ.ن:
شعار هفته: زنده باد آقاي رئيس جمهور!
وقتي ديشب بهت گفتم مرسي كه هستي، منظورم دقيقا اين بود: مرسي كه اينطوري كه هستي، هستي!
اهالي دوست داشتني اين ديار
