شنبه، آبان ۲۴، ۱۳۸۲

يه روز پاييزي خوب، مي تونه روزي از ماه آبان باشه. مي تونه روزي باشه كه صبحش به اشتياق ديدن دو تا دوست ناديده از خواب بيدار مي شي. يه روز پاييزي خوب، مي تونه روزي باشه كه بخواي طبق قرار با يه آقايي كه ايده هاي نابي داره، گلكو سورپرايز كني و بيخبر به ديدنش بري و بعد بفهمي كه خودت بيشتر از اون سورپرايز شدي. يه روز پاييزي خوب، مي تونه روزي باشه كه توي ترافيك گير كني و دير سر قرار برسي. يه روز پاييزي خوب، مي تونه همون روزي باشه كه موقع پياده شدن از تاكسي دلت تاپ تاپ كنه، بلند بلند و تو با لذت به صداش گوش كني. توي ظهر يه روز پاييزي خوب، مي توني با سرگرداني به يه آقاي قد بلند كه در محل قرار ايستاده نگاه كني و در كنارش دنبال دختركي بگردي كه فقط مي تونه گلك باشه و بس. توي يه روز پاييزي خوب اون آقاهه بهت لبخند مي زنه و جلو مياد و بعد، WOW اوني كه پشت ويترين يه مغازه ايستاده همون گلكه. خوبيهاي يه روز پاييزي خوب با در آغوش گرفتن گلك و لبخند آقاي قد بلند خودشونو به نمايش مي گذارند. توي يه روز پاييزي خوب مي توني در كنار دو تا موجود آشنا و گرم قدم بزني و از نگاه كردن بهشون و شنيدن حرفاشون غرق لذت بشي. يه روز پاييزي خوب، دو تا موجود عزيز هديه بارونت مي كنن و اونقدر محبتشون خالصه كه هر تعارفي بي ادبيه. توي يه روز پاييزي خوب، هيچكاري از آدم برنمياد به جز فشردن دستهاي گلك و آقاي قد بلند مهربون و لبخند زدن و خنديدن و لبخند زدن.
يه روز پاييزي خوب توي ماه آبان مثل امروز، مي تونه تمام خوبيهاشو مديون شما باشه شقايق و مهدي خيلي عزيز :)

شماره || ۱۰:۴۷:۰۰ ب.ظ.

|