من ترسوام. خيلي ترسوام. من منتظرم. خيلي وقته كه منتظرم. انتظار هميشه سخت نيست. گاهي راحت ترين راه حله اگه بتوني قدمي برداري اما بترسي.
تقصير نشونه هاس يا تقصير منه اين ايستادن به انتظار؟
آدم ترسو لياقت عشقو نداره. دنبال كردن نشونه ها شجاعت مي خواد. يكي هست. آره، يكي هست اما من ترسوام. آخه عاشق نيستم كه. منتظر عشقم فقط. و عشق سراغ ترسوها نمياد.
مي تونم توي آينه به خودم نگاه كنم و هزار تا دليل بيارم. مي تونم يه پارچ آب يخ خالي كنم روي همه اين فكر و خيالا. مي تونم زمان باقيمانده خيالي رو به رخ خودم بكشم، مگه همه اش چند سالمه؟ 21 سال... اما هيچ كدوم از اين كارا اين واقعيت رو تغيير نمي ده كه آدم ترسويي مثل من در حاشيه هستي قرار مي گيره.