شمارش معكوس
دوشنبه، خرداد ۰۵، ۱۳۸۲
نوشته بود: هميشه چيزي رو گفتم كه تو خواستي، نه اوني رو كه خودم خواستم.
وحشت كردم. از خودم ترسيدم. يعني واقعا همين طور بوده؟ در تمام اين دو سال؟
نوشته بود: يك ساله كه اينو فهميدم،ضربه بزرگي بود. تو كاري مي كني من چيزي رو بگم كه تو مي خواي بشنوي.
نمي فهمم، آخه چرا؟ چرا اوني رو نگفتي كه خودت مي خواستي. انتخاب با تو بود. چرا چيزي رو گفتي كه من مي خواستم؟
نوشته بود: هروقت اوني رو گفتم كه مي خواستم، آخرش يه ادايي درآوردم. وانمود كردم كه شوخي مي كردم.
آره، آره، اداها رو خوب بخاطر ميارم. ولي حرفا رو نه. اما بازم چرا؟ چرا ادا در مياوردي؟
نوشته بود: بايد اون موقع يه آينه مي گرفتم جلوت تا صورت خودتو ببيني و بفهمي چرا ادا درميارم.
موندم كه تو داري چيكار مي كني سينا. نمي دونم كه اومدي تا "بازيهاي تسلطم" رو بهم نشون بدي يا اومدي تا يه بار ديگه باهام بازي كني. مي ترسم كه همه چيزايي كه مي گي حقيقت داشته باشن. اونوقت جوري از خودم بدم مياد كه بي سابقه اس. مي ترسم بازم يه بازي ديگه راه انداخته باشي. اونوقت دلم مي خواد شونه هاتو بگيرم و محكم تكونت بدم، اونقدر كه يا بميري يا بفهمي كه من همبازي تو نيستم. اما...اما واي به حال من اگه حرفات حقيقت داشته باشن...
-------------------------------------------------------------------------
بعد از تحرير:
Anonymous :مثل اينکه توی شهر سرد همه درحال نقش بازی کردن هستن.. ترسشونم از اينه که نقش اصلی رو کی بازی ميکنه؟
به دوست بي نام:
شايد حق با تو باشه. شايد هم همه نقش اصلي رو مي خوايم در تمام لحظاتي كه حتي براي خودمون هم وانمود مي كنيم كه داريم از اين نقش فرار مي كنيم تا تقصير رو به گردن ديگري بندازيم.
وحشت كردم. از خودم ترسيدم. يعني واقعا همين طور بوده؟ در تمام اين دو سال؟
نوشته بود: يك ساله كه اينو فهميدم،ضربه بزرگي بود. تو كاري مي كني من چيزي رو بگم كه تو مي خواي بشنوي.
نمي فهمم، آخه چرا؟ چرا اوني رو نگفتي كه خودت مي خواستي. انتخاب با تو بود. چرا چيزي رو گفتي كه من مي خواستم؟
نوشته بود: هروقت اوني رو گفتم كه مي خواستم، آخرش يه ادايي درآوردم. وانمود كردم كه شوخي مي كردم.
آره، آره، اداها رو خوب بخاطر ميارم. ولي حرفا رو نه. اما بازم چرا؟ چرا ادا در مياوردي؟
نوشته بود: بايد اون موقع يه آينه مي گرفتم جلوت تا صورت خودتو ببيني و بفهمي چرا ادا درميارم.
موندم كه تو داري چيكار مي كني سينا. نمي دونم كه اومدي تا "بازيهاي تسلطم" رو بهم نشون بدي يا اومدي تا يه بار ديگه باهام بازي كني. مي ترسم كه همه چيزايي كه مي گي حقيقت داشته باشن. اونوقت جوري از خودم بدم مياد كه بي سابقه اس. مي ترسم بازم يه بازي ديگه راه انداخته باشي. اونوقت دلم مي خواد شونه هاتو بگيرم و محكم تكونت بدم، اونقدر كه يا بميري يا بفهمي كه من همبازي تو نيستم. اما...اما واي به حال من اگه حرفات حقيقت داشته باشن...
-------------------------------------------------------------------------
بعد از تحرير:
Anonymous :مثل اينکه توی شهر سرد همه درحال نقش بازی کردن هستن.. ترسشونم از اينه که نقش اصلی رو کی بازی ميکنه؟
به دوست بي نام:
شايد حق با تو باشه. شايد هم همه نقش اصلي رو مي خوايم در تمام لحظاتي كه حتي براي خودمون هم وانمود مي كنيم كه داريم از اين نقش فرار مي كنيم تا تقصير رو به گردن ديگري بندازيم.
اهالي دوست داشتني اين ديار
