شمارش معكوس  

 
جمعه، خرداد ۰۹، ۱۳۸۲

آدمايي رو كه مرتب غر مي زنند و نك و ناله مي كنند دوست ندارم. خودم شدم يكي از همين آدما. ببخشيد كه حوصله دنيا رو سر مي برم.
***
مي دونستي كه تنها گذاشتنت توي لحظه هايي كه مي دونستم مي تونم از تنهاييت كم كنم، به اندازه تنهايي تو يا حتي بيشتر از اون دردناك بود؟
مي دونستي منتظر گذاشتن گاهي وقتا خيلي سخت تر از منتظر موندنه؟
مي دونستي سخت كردن قلبم به روي دوستي به نزديكي تو خيلي خيلي درد داره؟
حالا كه اينقدر فراموشكارم، كاش در يك سكوت ابدي فرو برم. حضور و سكوت و محو شدن...

لينكها در پنجره جديد


اهالي دوست داشتني اين ديار


This page is powered by Blogger. Isn't yours?



Weblog Commenting and Trackback by HaloScan.com